STRONA GŁÓWNA / wychowanie / KATOLICKIE WYCHOWANIE

KATOLICKIE WYCHOWANIE

„Pozwólcie dzieciom…” – kilka słów o wychowaniu

„Rodzice pierwsi są odpowiedzialni za wychowanie swoich dzieci” – mówi o tym wyraźnie Katechizm Kościoła Katolickiego (2223). Pojawia się pytanie, co to znaczy wychować swoje dzieci? Jak wychować? Jak przygotować do życia? Jakie wzorce przedkładać swoim dzieciom do naśladowania? W gąszczu teorii psychologicznych i pedagogicznych nie jeden rodzic może się pogubić. Jedni twierdzą, że bez stresu jest najlepszym wychowaniem, inni wyraźnie skazują na opłakane skutki takiego podejścia do dzieci. Są zwolennicy kar cielesnych i prawo cywilne, które ich zabrania. Istnieją teorie, które mówią, by układ rodzica z dzieckiem był partnerski i takie, które stawiają sprawę jasno – rodzic nie jest kolegą! Co wybrać? Czym się kierować w swoim rodzicielstwie? Nie oszukujmy się, rzadko który rodzic przygotowywał się do bycia rodzicem. Na ogół przyjmujemy narodzenie dziecka jako zwykłą kolejność życiową, coś naturalnego, do czego niejako biologicznie jesteśmy przygotowani. A co z wychowaniem? Na to jaką metodę wychowaczą obierzemy, ma wpływ nie tylko wiek i płeć dziecka, ale również jego temperament, warunki środowiskowe i np. choroby. Czy zatem są jakieś uniwersalne zasady wychowawcze? Miłość i akceptacja. Starać się kochać i akceptować swoje dzieci bezwarunkowo. Zgoda na to, że popełniają błędy. I żeby nie tylko czuły, że są kochane, ale również o tym wiedziały! Stawianie granic. Pokazywanie dzieciom, że są normy, których przekraczać nie wolno. Dzieci lubią granice – czują się w nich bezpiecznie i pewnie. I choć nadchodzi taki czas, że głośno buntują się wobec nich, warto wtedy poluzować, ale nigdy odpuścić całkowicie. Granice uczą odpowiedzialności – jeśli się nie nauczę, dostanę złą ocenę; kiedy zranię kolegę – muszę przeprosić i poradzić sobie z jego gniewem.
Każde z rodziców musi znaleźć swoją drogę wychowawczą. Ważne jest, by przyjąć, że moje dziecko to odrębna osoba, którą dostałem w darze od Boga i mam ją przygotować do dorosłości i odkrycia powołania jako dziecka Bożego.

Magdalena Poprawa
www.przystan-psychoterapia.pl

DLA KOGO SĄ NASZE DZIECI

ZOBACZ TAKŻE
ZOBACZ TAKŻE