STRONA GŁÓWNA / RODZICIELSTWO

RODZICIELSTWO

Motto: Zanim ukształtowałem cię w łonie matki, znałem cię, nim przyszedłeś na świat, poświęciłem cię” (Jr 1, 5)

Kochani małżonkowie!

Pragnienie potomstwa przez kochających się małżonków jest czymś jak najbardziej naturalnym. Ważne jest jednak to, aby owo pragnienie stania się rodzicem nowego człowieka było tożsame z pragnieniem Boga, który chce człowieka dla niego samego. Niestety, nie wszyscy małżonkowie realizujący powołanie do rodzicielstwa kierują się takim właśnie pragnieniem. Zdarza się, że decyzja o przekazaniu życia jest spowodowana chęcią zabezpieczenia się na starość. Są też i tacy, którzy rodzicielstwo wykorzystują do hołdowania swoim często nie spełnionym ambicjom. Jakże często dzieci traktowane są tak, jakby były niczym nieograniczoną własnością rodziców. Nie brakuje też i takich, którzy postrzegają przekazywanie życia jako efekt ślepego losu! Ileż dzieci usłyszało od własnych rodziców, że są „ przypadkiem”?

Wszystkie wymienione przypadki niech będą zachętą do wgłębienia się w tajemnicę przekazywania życia, które jest darem Stwórcy i jednocześnie zaproszeniem do uczestnictwa w stwórczym dziele Boga Ojca, od którego pochodzi wszelkie rodzicielstwo na niebie i ziemi. Chodzi o to, aby realizować rodzicielstwo adekwatnie do jego znaczenia i wartości oraz świętości życia ludzkiego.

Św. Jan Paweł II w Liście do Rodzin przypomina, że poprzez małżeńską komunię osób mężczyzna i kobieta dają początek rodzinie, z którą z kolei wiąże się genealogia każdego człowieka. Wraz z poczęciem nowego człowieka rodzice stają przed „wielka tajemnicą”. Ważne, abyśmy jako potencjalni lub faktyczni rodzice pamiętali o tym, żeby zawsze chcieć dziecka dla niego samego, a nie dla siebie. Tak jak chce sam Bóg, który stwarza każdego człowieka przy współudziale rodziców na swój obraz i podobieństwo. Z tego zaś wynika, że w dziecku sam Bóg nawiedza małżonków, którzy stają się rodzicami. Rodzice nigdy nie powinni zapomnieć, że dziecko w momencie poczęcia powołane jest do wieczności. Z tego względu jako rodzice czyńmy wszystko, co w naszej mocy, aby swojemu dziecku poprzez rodzicielską miłość pomóc osiągnąć szczęśliwą wieczność, która jest celem ostatecznym każdego człowieka bez względu na jego kondycję i kontekst ludzki jego przyjścia na świat.

Ze względu na doniosłość przekazywania życia ludzkiego i piękno miłości małżeńskiej trzeba mieć świadomość, czym jest odpowiedzialne rodzicielstwo, by przestrzegać jego zasad. Domaga się tego uczciwość względem Stwórcy, współmałżonka i potencjalnego owocu miłosnego małżeńskiego zjednoczenia, którym jest dziecko.

Autor Listu do Rodzin podkreśla, że „odpowiedzialne rodzicielstwo” dotyczy bezpośrednio i wprost tego momentu, w którym mąż i żona łącząc się z sobą „jako jedno ciało” mogą stać się rodzicami. To, co istotne to to, że „dwa aspekty zjednoczenia małżeńskiego: jednoczący i prokreacyjny nie mogą być rozdzielone w sposób sztuczny bez naruszenia wewnętrznej prawdy samego aktu.”. Warto sobie uzmysłowić, że akt rodzicielski jest jedną z przestrzeni, w której człowiek może w pełni odnajdywać siebie jako bezinteresowny dar z siebie. Małżonkowie decydując się na akt małżeński powinni uwzględnić za każdym razem prawdę logiki całkowitego daru z siebie, która otwiera ich na rodzicielstwo. Małżonkowie spełniając akt małżeński postępując zgodne z logiką miłości dowodzą uczciwości przyrzeczonej w dniu zawierania małżeństwa. Ostatecznie chodzi o to, aby każde wzajemne cielesne obdarowanie było adekwatne do odpowiedzialnego rodzicielstwa. Czyli takie, które będzie godne osób i będzie zgodne z zamysłem Stwórcy. Tylko przestrzeganie zasad odpowiedzialnego rodzicielstwa w omawianym obszarze czyni małżonków w pełni godnymi uczestnikami stwórczego działania Boga w momencie poczęcia nowego człowieka.

W ramach zadania formacyjnego zdobądźmy się na szczerą rozmowę ze współmałżonkiem o tym, jakie znaczenie i wartość mają dla nas jednocząco-prokreacyjne akty małżeńskie. Na pewno nie jest dobrze, gdy w małżeństwie temat ten jest spowity milczeniem. Podejmując dialog na temat intymnych zjednoczeń pamiętajmy jednak, że jest to materia nad wyraz delikatna. Dlatego też domaga się ogromnego taktu i wielkiej kultury słowa.

TEKSTY DO REFLEKSJI:

Św. Jan Paweł II, List do Rodzin, n. 9 i n. 12

ZOBACZ TAKŻE
ZOBACZ TAKŻE