STRONA GŁÓWNA / AKTUALNOŚCI / 11 STYCZNIA 2020 R. W SANKTUARIUM BOŻEGO MIŁOSIERDZIA W KRAKOWSKICH ŁAGIEWNIKACH ODBYŁO SIĘ MODLITEWNE CZUWANIE W INTENCJI OBRONY ŻYCIA DZIECKA POCZĘTEGO

11 stycznia 2020 r. w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w krakowskich Łagiewnikach odbyło się modlitewne czuwanie w intencji obrony życia dziecka poczętego

"Szczególna troska kard. Karola Wojtyły o życie nienarodzonych bardzo szybko została dostrzeżona przez szerokie kręgi wiernych..." powiedział w homilii Dyrektor Wydziału Duszpasterstwa Rodzin ks. dr Paweł Gałuszka.



“Każdy z nas przybył do tego szczególnego miejsca, aby zatrzymać się przed wizerunkiem Jezusa Miłosiernego. Ta obecność może być podobna do tej, o jakiej mówi dzisiejsza Ewangelia: „Gdy (trędowaty) ujrzał Jezusa, upadł na twarz i prosił Go: Panie, jeśli chcesz, możesz mnie oczyścić”.

Tak często przychodzimy do Jezusa z prośbą, aby nas oczyścił z trądu naszych grzechów, słabości, czy też zaniedbań. Choć to przychodzenie na pierwszy rzut oka wydawać się może jedynie prywatną sprawą człowieka, dokonuje się wewnątrz wspólnoty religijnej. Słyszeliśmy: „Jezus wyciągnął rękę i dotknął go, mówiąc: Chcę, bądź oczyszczony. I natychmiast trąd z niego ustąpił”. Po czym dodaje: „Idź, pokaż się kapłanowi i złóż ofiarę za swe oczyszczenie, jak przepisał Mojżesz, na świadectwo dla nich”.

Spotkanie z Jezusem zawsze dokonuje się wewnątrz Kościoła, chociaż często doświadczając łaski nawrócenia daleko jesteśmy jeszcze od jego murów. Jezus prowadzi nas do swojego Kościoła, by tam w pełni dawać życie. Uświadamiają nam to słowa rozgrzeszenia w sakramencie pokuty i pojednania, gdzie kapłan wypowiada: „Bóg, Ojciec miłosierdzia, który pojednał świat ze sobą przez śmierć i zmartwychwstanie swojego Syna i zesłał Ducha Świętego na odpuszczenie grzechów, niech ci udzieli przebaczenia i pokoju przez posługę Kościoła”. Posługa Kościoła jest czymś więcej niż tylko posługa spowiadającego kapłana, chociaż to przez jego słowa dokonuje się pojednanie z Bogiem. Spotkanie z Jezusem w jego Kościele oczyszcza nas samych, równocześnie umacniając i uzdrawiając wspólnotę Kościoła. Uświadamia nam to odpowiedzialność jaką ponosimy wewnątrz Kościoła za siebie nawzajem. Jako chrześcijanin jesteś odpowiedzialny za swojego brata i siostrę.

Przybywamy dziś do Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie, aby jak w każdą drugą sobotę miesiąca uczestniczyć w zapoczątkowanym tutaj przed piętnastoma laty dziełu Duchowej adopcji dziecka poczętego zagrożonego zagładą. To wyraz naszej odpowiedzialności za Kościół, za życie każdego poczętego dziecka, które zawsze jest darem Stwórcy dla wspólnoty wierzących. To również wyraz naszej odpowiedzialności za rodziców, kobiety i mężczyzn, którzy z różnych dramatycznych dla siebie powodów zastanawiają się nad decyzją urodzenia dziecka, które powołali do życia.

Duchowa adopcja dziecka poczętego, zagrożonego zabiciem w łonie matki wyraża się poprzez osobistą modlitwą jednej osoby o ocalenie życia dziecka wybranego przez Boga Dawcę Życia. Jak to słyszeliśmy w prelekcji przed Mszą św. trwa przez 9 miesięcy, czyli okres wzrostu dziecka w łonie matki. Zobowiązanie adopcyjne, poprzedza przyrzeczenie, które je utwierdza. Istota Duchowej Adopcji wynika z osobistego: modlitewnego i uczynkowego wstawiennictwa do Jezusa Chrystusa osoby adoptującej duchowo, wstawiennictwo o pomoc w ratowaniu od zagłady jednego nieznanego, lecz wybranego przez Boga-Dawcę Życia zagrożonego aborcją dziecka.

Nie sposób w tym roku poświęconemu jubileuszowi 100 rocznicy urodzin św. Jana Pawła II, papieża rodzin, nie zatrzymać się na jego trosce o każde ludzkie życie. Najpełniejszym wyrazem tego była ogłoszona 25 lat temu (25 marca 1995 r., w Uroczystość Zwiastowania Pańskiego) encyklika Evangelium vitae. Święty papież Rodzin poświęcił ją tematyce troski Kościoła o życie każdego człowieka, od poczęcia do naturalnej śmierci. Jego dokument rozwija jakże istotną troskę Kościoła o życie, o jakiej mówi Sobór Watykański II w jednej ze swoich konstytucji: „Bóg bowiem, Pan życia powierzył ludziom wzniosłą posługę strzeżenia życia, którą człowiek powinien wypełniać w sposób godny siebie. Należy więc z największą troską ochraniać życie od samego poczęcia” (GS, 51).

Encyklika Evangelium vitae, wpisująca się w personalistyczny kierunek zmian dokonujących się w Kościele po Soborze Watykańskim II, była także kontynuacją działań jakie kard. Wojtyła zapoczątkował jako arcybiskup w Archidiecezji Krakowskiej. Tych działań było tak wiele, że trudno dziś o nich wszystkich powiedzieć. Trudno wymienić wszystkich ludzi, którzy wspierali krakowskiego biskupa w jego służbie ratowania życia niewinnych dzieci. Dla przykładu wspomnę o Ogólnopolskiej Sesji Naukowej Lekarzy i Teologów poświęconej Specjalistycznym aspektom problemu przerywania ciąży, która odbyła się od 8 do 9 lutego 1975 r. w Krakowie.

Rok wcześniej w swojej Odezwie do wiernych Archidiecezji Krakowskiej w obronie życia nienarodzonych przyszły papież z Krakowa pisał: „Kościół zawsze broni nienaruszalności życia, broni każdego poczętego dziecka. Życie jest darem Bożym i mamy je otaczać troskliwą opieką. Znamy jednak wypadki, w których, poczęty człowiek staje się przyczyną wielu trudności dla niektórych rodzin czy samotnych matek. Dlatego spieszymy z pomocą potrzebującym, aby nie dopuszczać do tragedii dzieciobójstwa. Trudności natury materialnej czy zdrowotnej nie mogą zmusić do zabijania poczętego życia. Ratujmy każde poczęte życie!”.

W podobnym duchu odniósł się sześć lat później, już jako Jan Paweł II, do Kolegium Kardynalskiego stwierdzając: „… należy głośno przypominać o świętości małżeństwa, wartości rodziny, nienaruszalności życia ludzkiego. Będę realizował tę niecierpiącą zwłoki misję bez ustanku, wykorzystując do tego celu moje podróże, spotkania oraz audiencje”.

Szczególna troska kard. Karola Wojtyły o życie nienarodzonych bardzo szybko została dostrzeżona przez szerokie kręgi wiernych, przed którymi stanął jako Jan Paweł II.  Pokazują to słowa włoskiego pisarza Giovanniego Testori, który tuż po wyborze Wojtyły na stolicę Piotrową napisał: „Będzie on papieżem macierzyństwa, życia ludzkiego i rodziny”.

Niech te nasze modlitewne spotkania odbywające się w każdą drugą sobotę miesiąca w tym Sanktuarium, będą kontynuacją dzieła świętego papieża rodzin nawołującego do służby życiu oraz wpisują się w aktualną misję Kościoła, dla którego każde poczęte życie jest wartością i błogosławieństwem otrzymanym od Stwórcy”.

Zapraszamy do czynnego udziału w czuwaniu, w celu ustalenia szczegółów prosimy o kontakt z Agnieszką  i Piotrem Uchańskimi – duchowaadopcja@diecezja.pl

 

ZOBACZ TAKŻE