DZIEŃ PAŃSKI

"Zgodnie z tradycją apostolską, która wywodzi sie od samego dnia Zmartwychwstania Chrystusa, Mistrium Paschalne Kościół obchodzi co osiem dni, w dniu, kr\tóry słusznie nazywany jest dniem Pańskim albo niedzielą." Dzień Zmartwychwstania Chrystusa jest równocześnie "pierwszym dniem tygodnia", pamiatką pierwszego dnia stworzenia i "ósmym dniem", w którym Chrystus po swoim "odpoczynku" wielkiego Szabatu zapoczątkowuje dzień, "który Pan uczynił", "dzień, który nie zna zachodu". Centrum tego dnia stanowi "wieczerza Pańska", ponieważ własnie na niej cała wspólnota wiernych spotyka zmartwychwstałego Pana, który zaprasza ich na swoją ucztę."

Katechizm Kościoła Katolickiego p.1166

"Dzień ten stanowi samo centrum chrześcijańskiego życia. Jesli od początku pontyfikatu niestrudzenie powtarzam słowa: "Nie lękajcie się! Otwórzcie na oścież drzwi Chrystusowi!", to dziś chciałbym wezwać wszystkich do ponownego odkrycia niedzieli: Nie lękajcie się ofiarować waszego czasu Chrystusowi! Tak, otwórzmy Chrystusowi nasz czas, aby mógł go rozjaśnić i nadać mu kierunek. On jest tym, który zna tajemnicę czasu i tajemnicę wieczności i ofiaruje nam "swój dzień" jako zawsze nowy dar swojej miłości. Ponowne odkrycie sensu tego "dnia" jest łaską, o którą należy prosić nie tylko po to, aby wypełnić w życiu nakazy wiary, ale także by dać konkretną odpowiedź na prawdziwe i głębokie pragnienia każdego człowieka. 

Czas ofiarowany Chrystusowi nigdy nie jest czasem straconym, ale raczej czasem, który zyskujemy, aby nadać głeboko ludzki charakter naszym relacjom z innymi i naszemu życiu.".

Jan Paweł II

Dzień Pański, dzień Zmartwychwstania, dzień chrześcijan, jest naszym dniem. Starajmy się więc przezywać niedzielę jako dzień radości i odpoczynku. Radość niedzielna jest echem tej radości, jaka przeżyli Apostołowie ujrzawszy Zmartwychwstałego Jezusa. Jest ona przypomnieniem radości, jaką przezywali Izraelici w pierwsza noc paschalną: skończyła sie bowiem niewola egipska i jako wolny naród wybrany wyruszaja do ojczyzny "płynacej mlekiem i miodem".

Od 321 r.n.e. niedziela jest świetem państwowym. Dzięki temu możliwy jest dla wszystkich niedzielny odpoczynek. Należy go jednak pojmować głębiej, nie tylko jako zwykłą regenerację sił. W sensie biblijnym odpoczynek to zaznanie pokoju, wolności i sprawiedliwości. Całkowitego odpoczynku niedzielnego zaznamy wówczas, gdy będziemy żyć w łasce uświęcającej, a więc bez grzechu.

Jak dobrze przeżyć Dzień Pański?

Najpierw zwaracamy uwagę na przygotowanie duchowe, wewnętrzne. Jeśli utraciliśmy łaskę Bożą, korzystamy z Sakramentu Pojednania, aby w pełni wziąć udział w Eucharystii. W miarę możliwości, poprzez zapoznanie się z czytaniami biblijnymi i rozmowę na ich temat (Jaka jest głowna myśl czytań?), przygotowujemy w przeddzień rodzinę do liturgii parafialnej. 

Przygotowanie zewnętrzne jest również bardzo ważne. Należy tu wymienić: porządki w mieszkaniu i wokół domu, świeże kwiaty w wazonie, świeża pościel, dłóższy odpoczynek, wspólne śniadanie (stół nakryty czystym obrusem), wspólna modlitwa poranna. 

Najważniejszy jest wspólny udział w Eucharystii, a potem wspólny uroczyście podany obiad, ciekawa lektura, wspólne zabawy, spacery, wycieczki.

Wieczorem, na zakończenie dnia spotykamy sie wszyscy razem na wspólnej kolacji, po niej można zaproponować modlitwę w rodzinnym gronie i poczytać lub opowiedzieć dzieciom bajki. 

Mamy nadzieję , że tak przeżywana niedziela w rodzinie stanie się dla nas wszystkich jakby "małą Wielkanocą" i zapowiedzią radości wiecznej. Zakonczmy te nasze podpowiedzi dotyczace przeżywania niedzieli wezawniem sprzed dwóch tysięcy lat:"W niedzielę bądźcie zawsze radośni, gdyż ten co sie w tym dniu smuci, popełnia grzech." (Didascalia Apostolorum 21)