Bazylika Miłosierdzia Bożego w Krakowie-Łagiewnikach

Drodzy bracia i siostry, apostołowie życia!

Pochylając się nad żłóbkiem betlejemskim łączymy życie każdego dziecka, każdego człowieka z Synem Bożym, który stał się człowiekiem.  Kto przyjmuje jedno z tych  małych - Pan Jezus mówi - ten Mnie przyjmuje. Każdy z nas otrzymał życie od Boga. Bóg, Stwórca i Ojciec, stworzył nas i podtrzymuje nas w istnieniu. Wspominając rodziców żyjących przed nami, łączymy ich z narodzeniem Pana Jezusa w Betlejem.

A dzisiaj, w święto Młodzianków, męczenników z Betlejem, łączymy każdą zadaną śmierć dziecku przed urodzeniem czy po urodzeniu również z Synem Bożym, który: „umarł na krzyżu dla naszego zbawienia”. Wasza obecność w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego jest wielkim dziękczynieniem za dar życia i za wszystkich, którzy bronią życia nowego człowieka.

Dziękujemy za wszystkich, którzy na różny sposób bronią świętości i godności życia człowieka od poczęcia aż do naturalnej śmierci. Dziękujemy więc najpierw za bezpośrednie działania zmierzające do ochrony życia. Jest to modlitwa indywidualna zainicjowana w ramach krucjaty duchowej adopcji. Jest to często modlitwa różańcowa w intencji obrony życia. Te działania są organizowane w diecezjach, duszpasterstwach rodzin, dekanatach, parafiach. Te działania to różnego rodzaju spotkania modlitewne, organizacyjne. To wydawnictwa, publikacje, które mają przybliżyć prawdę, tę naturalną, teologiczną i duchową, nadprzyrodzoną o godności życia człowieka, o świętości, nienaruszalności życia od poczęcia, kiedy Bóg bezpośrednio ingeruje stwarzając nieśmiertelną duszę. Ale obrona życia to nie tylko działanie bezpośrednie, bowiem wszystko, co służy miłości, wierności małżeńskiej, co służy świętości ludzi, co pomaga podjąć, zrozumieć, jak wielkie powołanie daje Bóg. Przygotowując do życia małżeńskiego i rodzinnego i wzywając do dobrego przygotowania się do życia rodzinnego, wszystko, co służy realizacji powołania małżeńskiego i rodzinnego, także działania ze strony społeczeństwa, prawodawstwa, państwa, wszystko jest obroną tego daru Bożego, jakim jest życie.

W tym roku duszpasterskim rozważamy słowa: „w komunii z Bogiem”.  Wszystko, co służy zjednoczeniu człowieka z Bogiem na różny sposób owocuje, również obroną świętości i godności człowieka od pierwszych dni istnienia pod sercem matki. Niedawno Ojciec Święty Benedykt XVI wydał dokument - adhortację „O Bożym Słowie”. Wiemy, że współczesność jest jakimś powtórzeniem tego, co było na początku istnienia człowieka, kiedy szatan podważył zaufanie pierwszych ludzi do Boga, do Jego Słowa. Rozważając adhortację uczymy się coraz większego zaufania Bożemu Słowu. Temu Słowu, które  między innymi mówi o stworzeniu człowieka na obraz i podobieństwo Boże i które mówi: Nie zabijaj!

Trzeba zaufać temu słowu, które jest – nawiązując do dzisiejszej lekcji – światłem dla każdego człowieka, dla rodzin, społeczeństw, prawodawstwa. Tak bardzo potrzebne są różne działania, potrzebny jest duchowy, apostolski wysiłek, aby zaufać Bożemu Słowu. To słowo zawarte w Piśmie Świętym jest wciąż głoszone przez Kościół, to Słowo jest wyjaśniane przez Urząd Nauczycielski Kościoła. Wiemy, jak zaufanie do tego Słowa jest na różny sposób osłabiane, choćby w związku z „in vitro”. To wielkie zadanie zaufać Bożemu Słowu. Pan Jezus powiedział: „niebo i ziemia przeminą, ale słowa moje nie przeminie”. „Poznacie prawdę, a prawda uczyni Was wolnymi”.

Drugie szczególne zadanie: w tym roku będzie mieć miejsce międzynarodowy Kongres Miłosierdzia Bożego. W tym roku rozpocznie sie peregrynacja obrazu Pana Jezusa Miłosiernego w naszej diecezji. Czym jest apostolstwo dla ludzi, dla życia? Jest głoszeniem miłosierdzia, jest spełnianiem słów Chrystusa: „bądźcie miłosierni, jak Ojciec Wasz niebieski jest miłosierny”. Jak bardzo potrzeba, żeby „Jezu, ufam Tobie” przenikało ludzkie serce. Lęk przed dzieckiem wynika z różnych przyczyn, ale jakoś sprowadza się do tego, czy jest, czy nie ma w sercach: Jezu, ufam Tobie.

Wciąż modlimy się, wciąż spodziewamy się wyniesienia na ołtarze Sługi Bożego Jana Pawła II. Nie wiemy, czy to nastąpi w przyszłym roku, o to się modlimy. Podejmując wielkie zadanie obrony życia nieraz odnosimy wrażenie, jakby nasze działania były słabe wobec potęgi laickiego świata przeciwnego życiu. Trzeba, żebyśmy wracali do słów Pana Jezusa: Nie bój się, trzódko mała.  I abyśmy wracali do osoby, świętości wielkiego nauczyciela  Jana Pawła II, w Evangelium Vitae, w czasie pielgrzymek do Ojczyzny. To również wielkie i trwałe zadanie jest cząstką  przygotowania do beatyfikacji, kanonizacji Jana Pawła II. To zadanie na wiele, wiele lat. Niech wczytywanie się w teksty Jana Pawła II uczy nas Bożej mądrości i gorliwości.

Niech nasza modlitwa będzie źródłem sił duchowych, aby nie zniechęcić się żadnymi przeciwnościami.” Jeśli Bóg z nami, któż przeciwko nam”, mówi św. Paweł. I on też: „Wszystko mogę w tym, który mnie umacnia”.

Bracia i siostry, Bóg zapłać Wam, tu obecnym  zaangażowanym na różny sposób w wielkie dzieło Duszpasterstwa Rodzin, wielkie dzieło modlitwy w obronie życia. Bóg zapłać nieobecnym, którzy z nami się dziś łączą. Niech nasze serca tu doznają pociechy, niech będą umocnione w ogniu Bożego Miłosierdzia. Znów niech zapali się  nasze serce, a przez nas serce wielu, wielu ludzi. Jezu, ufam Tobie!

Bp Jan Szkodoń